Geloof, geloof in jou en mij

Deze blog schreef ik ongeveer een jaar geleden, eind 2017. Mijn vriendin met kanker had het toen erg zwaar. Ik vroeg je om in jou en mij te geloven. Ik vroeg je hulp. Om te duimen, om te hopen, om te delen. Een jaar later is mijn vriendin overleden. Ik vraag weer je hulp, dit keer voor al die anderen: in Nederland heeft namelijk 1 op de 3 mensen met kanker te maken….  1 op de 3! Dat vraagt om geloof in jou en mij. Doe je weer mee?

Geloof. Geloof in jou en mij.

In deze periode, eind van het jaar en de start van een nieuw jaar, staan we wat vaker stil bij de mensen die we missen. Die zijn overleden.

We zetten lichtjes in de vorm van een hart in het middelpunt van Nederland. We denken terug aan die kanjer Tijn en hoe hij ons in 2016 rond deze tijd diep roerde.

We beseffen dat we moeten koesteren wat we hebben. Dankbaar zijn.
Realiseren dat gezondheid niet vanzelfsprekend is. Dat gelukkig zijn niet voor iedereen mogelijk is. En dat samenzijn niet voor iedereen is weggelegd.

In deze dagen voelen veel mensen ook sterker de aanwezigheid van een hogere macht. Een God of godheid. Een kracht. Iets…

Ik geloof niet in een God. Ik geloof in mezelf en in anderen. Ik geloof in jou en mij. En ik geloof dat je je kunt weren tegen wat je overkomt. Dat in iedere ramp die je meemaakt, kracht te vinden is. Iets wat je leert of oppikt waardoor je later kunt zeggen: het heeft me sterker gemaakt. Het heeft me iets waardevols gebracht. Het heeft mijn leven verrijkt.

Toch daagt mijn geloof, mijn vaste overtuiging me op dit moment erg uit…

Mijn lieve vriendin.
Mijn vriendin met kanker.
Longkanker.
Het gaat niet goed.
Ze is moe. Moe, doodmoe.
En benauwd. Doodsbenauwd.

Hoe hou ik vast aan waar ik in geloof?
Ik voel zoveel onmacht.
Boosheid.
Verdriet.
Keer op keer.
Iedere keer als we met onze neus op de feiten worden gedrukt.
De kanker is er steeds meer.
De kanker is steeds groter.
De kanker bepaalt.
De kanker vormt.
De kanker regeert.
De kanker speelt de baas.

Dit is veel te vroeg.
Veel te snel.
Veel te kort.
Veel te jong.
Veel te weinig.

Wie moet ik om hulp vragen?
Wie kan mij helpen hopen?
Wie duimt er mee?

Wie?

Ik vraag het jou.

Ik vraag je hulp.
Ik vraag je om te helpen hopen.
Ik vraag je om te duimen.

Doe je mee?

Like en volg Rollercoasterhero.nl!

Verdwijnen

Verdwijnen

Geleidelijk
Geruisloos
Gemeen
Slokt de kanker jou op

 

 

Verdwijn
Verdwijn kanker
Kom terug
Kom terug lieve jij
Loze woorden
In een ongelijke strijd

Je lichaam is niet meer van jou
Je gezicht, je wangen anders
Je sprankeling minder licht
Je lach gedempt
En je kern soms wat high

Grappen
Geintjes
Grollen
Niet jij meer zoals je bent
Medicatie en morfine
Slokken jou nog meer op

Verdwijn
Verdwijn kanker
Kom terug
Kom terug lieve jij
Loze woorden
In een ongelijke strijd

Genieten met momenten
Als jij toch schittert
Aan de horizon
In mijn hoofd maak ik foto’s
Van die ogenblikken
Dat jij fantastisch bent

Voor nu en voor later
Herinneringen om te koesteren
Als jij er niet meer bent
Verdwijnen doen ze gelukkig niet

Like en volg Rollercoasterhero.nl!

Gedicht

Ik drink op de mensen
Die bergen verzetten
Die door blijven gaan met hun kop in de wind
Ik drink op de mensen
Die risico’s nemen
Die blijven geloven
Met het geloof van een kind

Ik drink op de mensen
Die dingen beginnen
Waar niemand van weet wat de afloop zal zijn
Ik drink op de mensen
Van wagen en winnen
Die niet willen weten van water in wijn

Ik drink op de mensen
Die blijven vertrouwen
Die van tevoren niet vragen
‘Voor hoeveel’ en ‘waarom’

Ik drink op de mensen
Die door blijven douwen
Van doe het maar wel
En kijk maar niet om

Ik drink op het beste
Van vandaag en van morgen
Ik drink op het mooiste waar ik van hou
Ik drink op het maximum
Wat er nog in zit
In vandaag en in morgen
In mij en in jou

(Gedicht van Paul van Vliet)

Like en volg Rollercoasterhero.nl!

Toeval

Toeval

Met mijn moeder, oom en mijn nichtje zitten we in de keuken van mijn oma, koffie te drinken. De radio staat zachtjes aan. Dit was de keuken van onze oma waar ze met gemak 30 mensen van heerlijke maaltijden en de meest heerlijke puddings voorzag. We halen herinneringen op en noemen welke pudding onze favoriet was.

Gerechten vol liefde

Mijn nichtje is een stuk jonger, maar deze herinnering aan oma’s gerechten vol liefde, delen we. Ze vraagt me ook hoe het met me is nu mijn beste vriendin pas is overleden. En zij vertelt over een vriend die acute leukemie heeft. Wij delen ook dat we in ons jonge leven al vaak afscheid hebben moeten nemen van dierbaren.

Bijzonder

En dan ineens komt er zo’n ‘toevallig’ moment voorbij. Op de radio speelt Pearl Jam met ‘Alive’. Dit was een van de nummers die speciale betekenis had voor mijn broer en die hij draaide op zijn laatste afscheid. We luisteren en koesteren dit speciale moment, toeval bestaat niet. En het voelt doordat we over hem praten, dat hij even van zich laat horen via de radio.

Verbinding

Bij mijn vriendin zijn er ook veel toevalligheden. Ze is nog kort weg van ons, maar ik voel haar heel vaak, en bijna altijd via muziek: Ik krijg lieve appjes als iemand ‘s ochtends in de auto zit en ‘Walking on Sunshine’ hoort. ‘Jullie liedje is op de radio! 538’. Ik zet het keihard op en zing de longen uit mijn lijf terwijl een traan over mijn wang naar beneden biggelt.
Tranen lopen over mijn wangen en die van mijn man op een concert als een band een nummer speelt dat ze uitkoos voor haar afscheid. Het is de eerste keer dat we het horen sinds 11 september…
Een vriendin van mijn vriendin appt me hoe ze hoopt bij haar gevoel te kunnen als ze naar Wende Snijders luistert. Ik ben op dat moment in de Effenaar bij Niels Geuzebroek sings Coldplay en ook dan komt er toeval aan te pas: de eerste tonen van ‘Fix you’ worden ingezet. Nu hoef ik niet te huilen, maar voel ik kracht. Ze is er. Ik kan nog steeds op haar rekenen, op verwachte en onverwachte momentjes laat ze van zich horen. Op de achtergrond regisseert ze verbindingen tussen mensen op muziek.

Afscheid

Zelf heb ik ook een nummer dat op mijn afscheid hard gedraaid zal worden. Een speciaal liedje dat voor mij gaat over dit ‘toeval’. Ook al ben je weg, dan nog kun je er zijn. Mijn lichaam is tot as geworden, hopelijk zijn mijn organen gebruikt en kan ik terugkijken op een intens geleefd leven vol geluk, humor en liefde. Ik ben ergens anders, maar voor de achterblijvers blijf ik voelbaar met Everglow.

Like en volg Rollercoasterhero.nl!

Game of Trones, seizoen 8

Game of Trones

Game of Trones, seizoen 8

30 augustus 2017. Bijna een jaar na de diagnose. Het moment waarop ze vertelden over de longkanker. En ze een prognose kreeg van ‘misschien een jaar?’…

Kanker

Mijn lieve vriendin. Ze is er nog. Yes!
En moet je eens zien hoe ze erbij zit. Natuurlijk, aan alles merk je dat de kanker er is. Soms heel zichtbaar en voelbaar. Soms als een stille, verborgen struikrover. Niet te zien, wel aanwezig. Zodat anderen die niet weten wat er speelt, niet zien dat ze terminale kanker heeft. Laat staan dat ze al dood had kunnen zijn…

Ze hoest wel, veel en diep. Ze is moe. Ze is soms wazig van de medicijnen. Die moet ze nemen om ook de volgende mijlpalen te halen. En die medicijnen doen veel met haar, haar lijf en haar welbevinden.
Maar ze leeft haar leven, is moeder van haar twee jongens zo goed als ze kan. Zo lang ze kan.
Ze is vrouw van haar rots in de branding, haar man.
Ze is dochter van haar lieve, zorgzame moeder.
En vriendin van velen.
Gelukkig ook van mij.

In het ‘nu’ leven

Ze doet het zo goed. Ik ben heel blij dat het zo gaat. Gelukkig.
En ik ben bijzonder trots op haar, op hoe ze het doet. Ze kan veel beter in het ‘nu’ leven dan een tijd terug. Toen alles op zijn kop stond en genieten van de kleine, alledaagse dingen nog verdomd lastig was. Er is nu meer rust, al is de toekomst nog steeds onverteerbaar, oneerlijk en onvoorstelbaar.

Slimme kanker

Zelf geloof ik niet dat je kanker kunt overwinnen als je maar hard genoeg vecht. Daarvoor is kanker te grillig, te slim, te monsterlijk, te oneerlijk.
Harde vechters, strijders gaan toch ten onder en mensen die geen vuur meer in hun ogen hebben, blijven langer leven. Omgedraaid komt net zo goed voor.
Wat ik bedoel is dat je vechtersmentaliteit niet bepaalt of je de strijd wint of verliest. Maar ik geloof wel dat je mentale kracht je ver kan brengen. Dat die je extra tijd kan geven. En de rust en acceptatie kan katalyseren die nodig is om alles uit je leven te halen, hoe kort het ook is…

Langer leven

Mijn vriendin doet haar best. Zij wil langer leven. Ze is niet van plan al te gaan. Alles wat eraan bijdraagt om die kankercellen een poepie laten ruiken, gebruikt ze. Zeker de dingen die goed voor haar lijf zijn. Asperges, kurkuma, meditatie. Biologisch eten zoveel mogelijk. Bittere amandelen. Dat moet ze vooral blijven doen.

We hebben het er over als ik vandaag even bij haar langsga en we samen lunchen. Het is mijn laatste vakantiedag en die is natuurlijk ook een beetje voor haar.

Ben je ermee bezig?
Tis bijna een jaar geleden?
Ja, daar denkt ze wel aan. En ook over dat ze er nog is en hoe!
Ze had laatst Game of Trones gekeken, de serie. Toen ze weer haar dosis medicijnen had gehad, lekker op de bank. En daar kan ze zo van genieten.
En toen hoorde ze dat er nog een seizoen komt. Het finale seizoen.
Seizoen 8.
Met extreem lange episodes.
En wanneer dat zou zijn.
Seizoen 8.
Verwacht in 2019….

Belofte

Dat gaat ze halen.
Dat gaat gewoon gebeuren.
Dat gaat ze gewoon doen.

Game of Trones, seizoen 8, here she comes!

Like en volg Rollercoasterhero.nl!