Geloof, geloof in jou en mij

Deze blog schreef ik ongeveer een jaar geleden, eind 2017. Mijn vriendin met kanker had het toen erg zwaar. Ik vroeg je om in jou en mij te geloven. Ik vroeg je hulp. Om te duimen, om te hopen, om te delen. Een jaar later is mijn vriendin overleden. Ik vraag weer je hulp, dit keer voor al die anderen: in Nederland heeft namelijk 1 op de 3 mensen met kanker te maken….  1 op de 3! Dat vraagt om geloof in jou en mij. Doe je weer mee?

Geloof. Geloof in jou en mij.

In deze periode, eind van het jaar en de start van een nieuw jaar, staan we wat vaker stil bij de mensen die we missen. Die zijn overleden.

We zetten lichtjes in de vorm van een hart in het middelpunt van Nederland. We denken terug aan die kanjer Tijn en hoe hij ons in 2016 rond deze tijd diep roerde.

We beseffen dat we moeten koesteren wat we hebben. Dankbaar zijn.
Realiseren dat gezondheid niet vanzelfsprekend is. Dat gelukkig zijn niet voor iedereen mogelijk is. En dat samenzijn niet voor iedereen is weggelegd.

In deze dagen voelen veel mensen ook sterker de aanwezigheid van een hogere macht. Een God of godheid. Een kracht. Iets…

Ik geloof niet in een God. Ik geloof in mezelf en in anderen. Ik geloof in jou en mij. En ik geloof dat je je kunt weren tegen wat je overkomt. Dat in iedere ramp die je meemaakt, kracht te vinden is. Iets wat je leert of oppikt waardoor je later kunt zeggen: het heeft me sterker gemaakt. Het heeft me iets waardevols gebracht. Het heeft mijn leven verrijkt.

Toch daagt mijn geloof, mijn vaste overtuiging me op dit moment erg uit…

Mijn lieve vriendin.
Mijn vriendin met kanker.
Longkanker.
Het gaat niet goed.
Ze is moe. Moe, doodmoe.
En benauwd. Doodsbenauwd.

Hoe hou ik vast aan waar ik in geloof?
Ik voel zoveel onmacht.
Boosheid.
Verdriet.
Keer op keer.
Iedere keer als we met onze neus op de feiten worden gedrukt.
De kanker is er steeds meer.
De kanker is steeds groter.
De kanker bepaalt.
De kanker vormt.
De kanker regeert.
De kanker speelt de baas.

Dit is veel te vroeg.
Veel te snel.
Veel te kort.
Veel te jong.
Veel te weinig.

Wie moet ik om hulp vragen?
Wie kan mij helpen hopen?
Wie duimt er mee?

Wie?

Ik vraag het jou.

Ik vraag je hulp.
Ik vraag je om te helpen hopen.
Ik vraag je om te duimen.

Doe je mee?

Like en volg Rollercoasterhero.nl!

Verdwijnen

Verdwijnen

Geleidelijk
Geruisloos
Gemeen
Slokt de kanker jou op

 

 

Verdwijn
Verdwijn kanker
Kom terug
Kom terug lieve jij
Loze woorden
In een ongelijke strijd

Je lichaam is niet meer van jou
Je gezicht, je wangen anders
Je sprankeling minder licht
Je lach gedempt
En je kern soms wat high

Grappen
Geintjes
Grollen
Niet jij meer zoals je bent
Medicatie en morfine
Slokken jou nog meer op

Verdwijn
Verdwijn kanker
Kom terug
Kom terug lieve jij
Loze woorden
In een ongelijke strijd

Genieten met momenten
Als jij toch schittert
Aan de horizon
In mijn hoofd maak ik foto’s
Van die ogenblikken
Dat jij fantastisch bent

Voor nu en voor later
Herinneringen om te koesteren
Als jij er niet meer bent
Verdwijnen doen ze gelukkig niet

Like en volg Rollercoasterhero.nl!

Wereld Kanker dag: Plan B

Plan B
De app komt binnen. ‘Ik heb geen goede uitslag van de scan, Hes. Opties worden schaars en kans van aanslaan helemaal’.
NEE! NEE NEE NEE!!!
Mijn hart en hoofd gaan als bezetenen tekeer, maar het blijft stil.
Het K-woord gebruik ik niet vaak. Maar nu wel. Kutkanker.

Muterend Waarom ben je zo sluw dat je verandert? Muteert. Een stille struikrover die keer op keer dodelijk uithaalt. Je gaat tekeer met zo’n tsunami kracht dat ik je ongelooflijk haat. Kwaad. Verdrietig. Machteloos.

Ik ben kwaad, verdrietig en machteloos.

Wanhopig.

Stil.

Zijn. Ik wil er zijn, naast haar staan, haar steunen. Eigenlijk wil ik haar beschermen tegen dit geweld. Maar dat gaat niet. Ik kan er alleen zijn en steunen.

Optie A

Optie A. Vechten tegen kwaadwillende kankercellen, de tumoren een harde schop verkopen, ze vermoorden. Dat pad bewandelde ze. Mijn lieve vriendin stond vanuit stille kracht haar mannetje tegen deze donderdraak. Iedere scan of analyse was tot nu toe een een klap in het gezicht van de vijand. Yes, 1-0 of in ieder geval 1-1!
Tot nu.

Het cruciale weegpunt, het schakelmoment. Running out of options….
Je wil om door te gaan is groot. Volhouden en doorzetten is heel belangrijk. ‘Maar je verlies nemen is ook een levenskunst’. Wat zegt ze dat toch wijs.
Geen zin meer in chemo, 4 maanden chemo voor 4 maanden verlenging. Je slecht voelen. Maar wel het ondenkbare, dat je gaat, nog even parkeren. En niet weten hoe lang het nog duurt als je geen chemo doet.

Soms is de langste optie echt niet de beste. Je kwaliteit van leven staat voorop, en wat dat is voor jou, is aan jou. Alleen jij gaat over wat voor jou genoeg is en wat niet meer.

Als je verdedigingsstrategie ophoudt te werken. Als je opties schaars worden. Dan komt een alternatieve route in beeld. De route als optie A niet meer beschikbaar is. Of, om het positief te benoemen: als plan A volbracht is.
Dan schakel je naar optie B.
Plan B.

Plan B

Nu maar eerst de tussenvariant. Tussen optie A en plan B in. De bronchoscopie. Kijken of de gemuteerde kankercellen iets bevatten waar wel een medicijn tegen bestaat. Ik hoop dit zo hard…. nog even niet over op plan B, maar hoop op verlenging van het leven met voldoende kwaliteit.
En anders toch Plan B.
En dan ook voor 200%!

Optie A is niet meer beschikbaar, dus let’s kick the shit out of option B!!!

 

Like en volg Rollercoasterhero.nl!

Game of Trones, seizoen 8

Game of Trones

Game of Trones, seizoen 8

30 augustus 2017. Bijna een jaar na de diagnose. Het moment waarop ze vertelden over de longkanker. En ze een prognose kreeg van ‘misschien een jaar?’…

Kanker

Mijn lieve vriendin. Ze is er nog. Yes!
En moet je eens zien hoe ze erbij zit. Natuurlijk, aan alles merk je dat de kanker er is. Soms heel zichtbaar en voelbaar. Soms als een stille, verborgen struikrover. Niet te zien, wel aanwezig. Zodat anderen die niet weten wat er speelt, niet zien dat ze terminale kanker heeft. Laat staan dat ze al dood had kunnen zijn…

Ze hoest wel, veel en diep. Ze is moe. Ze is soms wazig van de medicijnen. Die moet ze nemen om ook de volgende mijlpalen te halen. En die medicijnen doen veel met haar, haar lijf en haar welbevinden.
Maar ze leeft haar leven, is moeder van haar twee jongens zo goed als ze kan. Zo lang ze kan.
Ze is vrouw van haar rots in de branding, haar man.
Ze is dochter van haar lieve, zorgzame moeder.
En vriendin van velen.
Gelukkig ook van mij.

In het ‘nu’ leven

Ze doet het zo goed. Ik ben heel blij dat het zo gaat. Gelukkig.
En ik ben bijzonder trots op haar, op hoe ze het doet. Ze kan veel beter in het ‘nu’ leven dan een tijd terug. Toen alles op zijn kop stond en genieten van de kleine, alledaagse dingen nog verdomd lastig was. Er is nu meer rust, al is de toekomst nog steeds onverteerbaar, oneerlijk en onvoorstelbaar.

Slimme kanker

Zelf geloof ik niet dat je kanker kunt overwinnen als je maar hard genoeg vecht. Daarvoor is kanker te grillig, te slim, te monsterlijk, te oneerlijk.
Harde vechters, strijders gaan toch ten onder en mensen die geen vuur meer in hun ogen hebben, blijven langer leven. Omgedraaid komt net zo goed voor.
Wat ik bedoel is dat je vechtersmentaliteit niet bepaalt of je de strijd wint of verliest. Maar ik geloof wel dat je mentale kracht je ver kan brengen. Dat die je extra tijd kan geven. En de rust en acceptatie kan katalyseren die nodig is om alles uit je leven te halen, hoe kort het ook is…

Langer leven

Mijn vriendin doet haar best. Zij wil langer leven. Ze is niet van plan al te gaan. Alles wat eraan bijdraagt om die kankercellen een poepie laten ruiken, gebruikt ze. Zeker de dingen die goed voor haar lijf zijn. Asperges, kurkuma, meditatie. Biologisch eten zoveel mogelijk. Bittere amandelen. Dat moet ze vooral blijven doen.

We hebben het er over als ik vandaag even bij haar langsga en we samen lunchen. Het is mijn laatste vakantiedag en die is natuurlijk ook een beetje voor haar.

Ben je ermee bezig?
Tis bijna een jaar geleden?
Ja, daar denkt ze wel aan. En ook over dat ze er nog is en hoe!
Ze had laatst Game of Trones gekeken, de serie. Toen ze weer haar dosis medicijnen had gehad, lekker op de bank. En daar kan ze zo van genieten.
En toen hoorde ze dat er nog een seizoen komt. Het finale seizoen.
Seizoen 8.
Met extreem lange episodes.
En wanneer dat zou zijn.
Seizoen 8.
Verwacht in 2019….

Belofte

Dat gaat ze halen.
Dat gaat gewoon gebeuren.
Dat gaat ze gewoon doen.

Game of Trones, seizoen 8, here she comes!

Like en volg Rollercoasterhero.nl!