Vijf tips van een weduwe in opleiding

Kort geleden interviewde ik Sascha Groen van Weduwe in Opleiding. Sinds ze weet dat haar man de dodelijke diagnose PSMA/ALS heeft, schrijft ze en maakt ze prachtige ‘rouwkunst’. Ik haal een aantal tips uit haar verhaal, die ik graag met je deel.

  1. Helpende handen
    In het begin zeiden veel mensen tegen ons ‘bel me als ik iets kan doen of ergens mee kan helpen!’. Heel lief bedoeld natuurlijk, maar zo werkt het niet. Op de momenten dat je hulp het hardste nodig hebt, weet je het zelf vaak te laat. Je hoofd zit dan te vol om nog te bedenken aan wie je hulp kunt vragen. We zijn in kaart gaan brengen wat we nodig hebben. Bij mensen die hulp aanboden hebben we gekeken naar de dingen waar ze goed in zijn. Zo is een lijst ontstaan met mensen gekoppeld aan ‘klusjes’. Staat het onkruid te hoog in de tuin? Dan appen we degene die de tuin wel wil bijhouden. En zo is er ook het vouwen van de was, de belastingaangifte, klussen en oppassen op de kinderen. Wat ook helpt, is dat het geen eenmalige acties zijn, maar dat het op gezette tijden gebeurd. Dan kun je het beter loslaten. En voor de helpende handen maakt het onze hulpvraag overzichtelijk, waar en wanneer ben ik nodig?
  2. Herinneringen voor later
    Benut de tijd met elkaar bewust en goed. Bedenk wat je nog wilt doen en voer de items op je Bucketlist uit. Stel niet uit, je weet wat je nu nog kan, volgende maand kan dat heel anders zijn. Je neemt iedere keer weer afscheid van iets. Blijf het voor en haal het maximale uit het nu.
    Wij zagen samen het Noorderlicht in Finland. Ook vierden we ons trouwfeest opnieuw voor al onze vrienden en familie. En, we hebben al snel na de diagnose een filmpje in het gemeentehuis gemaakt waarop mijn man nog lopend onze kinderen naar het altaar brengt. Zo is hun pappa er toch een beetje bij, later. We hebben natuurlijk geen idee of ze ooit gaan trouwen, maar het ligt wel klaar. Vraag ook aan je naasten wat zij nog met jou als ongeneeslijk zieke willen doen. Voor hen is herinneringen maken net zo belangrijk. Ongeneeslijk ziek zijn is onvoorspelbaar en grillig. Stel niet uit, doe het gewoon nu! Maar wees ook lief voor jezelf: ben je te moe, verdrietig of is het te heftig? Gun het jezelf dan om eerst op adem te komen. ‘Verplicht genieten’ voelt namelijk verre van genieten.
  3. Lotgenoten
    Degenen die het beste weten hoe je je voelt en waar je zorgen liggen, zijn toch lotgenoten. Zeker met een ongeneeslijk zieke ouder in een jong gezin, heb je behoefte aan mensen die de ervaring delen, waar je niets aan hoeft uit te leggen. In een jong gezin dealen met de toekomst en de dagelijkse dingen is toch net weer anders dan bij oudere lotgenoten. Je hebt al zoveel te regelen en hoe pak je het aan als je ze moet vertellen dat hun ouder doodgaat?
    Maar, waar vindt je die lotgenoten? Sascha vond ze ‘gewoon’ op Facebook. Voor veel dodelijke ziektes zijn er lotgenoten-groepen. Ze richtte zelf een besloten facebookgroep op ‘jong gezin met ongeneeslijk zieke ouder’ en kan haar ervaringen delen met haar leeftijdsgenoten. De groep voelt veilig, omdat er echt alleen lotgenoten worden toegelaten. Met een aantal is al snel een diepe band ontstaan.
  4. Humor is onmisbaar
    “Hoe erg onze situatie ook is, humor is onze redding. Het geeft zuurstof en maakt dingen luchtig”. Waarom zou er niet meer gelachen mogen worden? Heel gezond om naast verdriet en rouw ook te kunnen lachen. “Zwarte humor was onze norm, dus ook nu zijn de grappen hard. We houden natuurlijk wel rekening met onze omgeving, aangezien niet iedereen zwarte humor kan waarderen en het zeker niet kwetsend bedoeld is. Maar blijven lachen helpt zoveel!”
  5. Houd de regie waar het kan
    Zorg goed voor jezelf, elkaar en zorg dat er nog veel dingen zijn waarin je wel zelf bepaalt. Er is veel waar je geen stem in of invloed op hebt. Feit is dat er steeds meer dingen fysiek niet meer kunnen tot de dood volgt. Pak de regie waar dat wel kan: hoe je de dingen aanpakt, hoe je je afscheid vormgeeft, hoe je je leven wilt leven (“zo normaal mogelijk!”) en hoe je je kinderen kunt meenemen in wat er gebeurt. “Het zelf regelen of regie pakken geeft ons rust”.Tijd voor mezelf is echt een luxe. Dat ik even met niemand rekening hoef te houden of hoef te zorgen. Door de helpende handen van anderen kan ik dit voor mezelf organiseren, “al blijft het een incidentele luxe”. Het mag, het is nodig. Spreek het uit, geef aan dat het nodig is. “Want als ik goed voor mezelf zorg, kan ik beter voor anderen zorgen”.

Meer weten? Binnenkort publiceer ik het interview met Sascha. Kijk hier vast voor andere tips om evenwicht te helpen krijgen https://www.facebook.com/526941104363032/posts/841037806286692/

Of laat je inspireren door het prachtige werk van Weduwe in Opleiding https://www.facebook.com/174496033179580/posts/297217477574101/

Like en volg Rollercoasterhero.nl!

One Reply to “Vijf tips van een weduwe in opleiding”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *